Zoals beloofd wachtte ik ditmaal geen twee, maar vier maanden om jullie nieuw beeldmateriaal te verschaffen! Mijn gewijzigde aanpak 'foto's-met-korte-onderschriften' gaat dan ook nu in wegens chronisch tijdsgebrek. Sinds een week ben ik een schrijver geworden in de hoop de eerste versie van mijn thesis af te werken tegen midden juli. Zoals altijd, is dit een periode van grote stress, lichamelijke kwellingen en Oost-europese snorgroei.
Laat mij u enkele beelden van het voorbije half jaar meegeven:
Dit is een kwal. Een dier dus. Dit dier heb ik gespot op een mooie zaterdagnamiddag toen het een schitterende blauwe hemel doorkliefde.
Dezelfde dag kwam ik een man tegen die zich verkleed had als Beluga-walvis. Ik vond dat hij liefde, attentie en tederheid nodig had, iets wat ik hem gaarne verschaft heb. Op een zekere dag besloot ik mij richting de natuur te begeven. Zoals jullie wellicht weten, bestaat er in Canada nog onge-exploreerd gebied zoals daar in België de Ravelse Bossen, het Zoniënwoud en de Konijnenberg zijn. Uitermate toevallig stootte ik tijdens mijn expeditie op een horde inboorlingen, die mijn leidinggevende talenten meteen erkenden en me tot Koning der Aboriginaliën Canada kroonden. Ik kreeg van hen een K.A.C-pin op mijn borst, een troon-boom en een indrukwekkend stel bladeren achter mijn oren. Tevens werden mij twee vrouwen toegekend die de strikte opdracht kregen mij dagelijks te voorzien van een stevige portie vers fruit en noten.
Na acht weken regeren vond ik het wel weer mooi geweest en nam ik mijn twee vrouwen mee naar de bewoonde wereld. Aangezien het integratieproces vlot verliep en ze reeds een tijdlang braaf en gehoorzaam waren, heb ik beide vrouwfiguren meegenomen op een roadtrip naar Tofino op Vancouver Island. Daarvan gooi ik jullie nu gaarne enkele beelden toe. Het is aangeraden deze beelden te bekijken met de schitterende hit 'Surfing in tofino' van 'The planet smashers' op de achtergrond: http://www.youtube.com/watch?v=0sUVQlfJMc0
Johar, maar jullie mogen me hete surfgod noemen.
De camping deel je per definitie met beren.
Surfcrew 2007
Wiekevorst boven (met dank aan het humane pietbox soundsystem)
Zow, vervolgens ben ik naar een schitterend congres geweest, eveneens op Vancouver Island in het tropische Parksville. Daar verzamelden zich alle genieën, zoals ik, om intensieve discussies te voeren over huidige wetenschap, zoals u in de volgende foto's zult bemerken.
Heer professor en Monsieur Payet op de Ferry
Titanic is een verplichte pose
Heer professor en Monsieur Payet op de Ferry Titanic is een verplichte pose
Hier probeer ik een willekeurige doctoraatsstudente te overtuigen van de lengte van mijn geslachtsorgaan. .
Verder verdient u ook nog een beeld van downtown Vancouver, rustieke stad aan de stille oceaan...
De zeilschool alwaar ik wekelijks over het water scheer.Tot dusver... maar op algemene aanvraag heb ik ook nog twee video's voor jullie:
1.
Wat me bijzonder frustreert is dat ik nog geen enkele beer (buiten de triviale wasbeer) gezien heb sinds ik hier aanwezig ben. Ik heb dan ook een bijzondere tactiek ontwikkeld om zo snel mogelijk deze predator te spotten en er een foto van te nemen. Deze methode heb ik, voorlopig nog zonder succes, uitgeprobeerd in het Canadese oerwoud en beeldmateriaal is uw deel:
2.
Uitermate toevallig kwam ik tijdens één van mijn expedities David Attenborough tegen die zijn nieuwe natuurdocumentaire over de Canadese oerwouden aan het voorbereiden was. Speciaal voor mijn lens geeft hij ons een voorproef.
.
Zo, hierbij laat ik het en wijd ik mezelf wederom aan mijn schrijfactie... Veel plezier alginder en binnen twee maanden kan ik jullie allemaal weer knuffelen!
.
Een groep groeten,
Johar
Het is denk ik wel nuttig te beginnen met een foto die mijn fotografiekunsten in de verf zet en tegelijk bewijst dat alle kanten van mijn aangezicht nog steeds enorm sexy zijn.
Op een mooie dag, hier in Canadistan, besloot ik dat het maar eens tijd werd mezelf te integreren in de maatschappij en dus een tijd als zwerver door het leven te gaan. Daarop zette ik mijn muts zo hoog mogelijk op, nam mijn deken, ging op de bus zitten en begon nieuwe vrienden te maken. Mijn beste zwervervriend zie je hieronder. Hij heeft een hele mooie baard en hij trekt het land door met Blackie, zijn witte labrador.
... en heb ik nog altijd een schitterend uitzicht vanuit mijn slaapkamer-en livingraam:
Het begon allemaal op een mooie winterdag in dit huis alwaar de jaarlijkse skitrip van het labo doorgaat. Een groepsfoto van mij in mijn nieuwe habitat vind je hieronder.
Zoals uit volgende foto blijkt, is er hier in Canada betrekkelijk veel sneeuwval (a-a-a-a.... sorry maar het is ook leuk voor Pieter als hij sommige grappen snapt):
Het hoofddeksel dat ik draag is geen helm... een verharde muts, dat wel... geen helm. Verder ga ik nu met een vaste crew wekelijks wintersporten en hier zie je een foto van mijn posse: 
Van links naar rechts aanschouw je Alex, een oostenrijkse chemicus; Yours truly; Dany, een getalenteerd musicus en sneeuwscheerder; Dave, iemand die langs de kant van de weg stond met een snowboard.
Op deze foto vertoon ik één van mijn basistricks, de full frontal-flip. Vlak hiervoor had ik even met Dany van snowboard en kleren gewisseld, iets wat wel vaker gebeurt onder snowboarders.
Bomen zijn hier significant hoger, waarschijnlijk door gezonde voeding.
Een zwakke poging van een bever om een vistrap te bouwen.
Gelove het of niet maar dit is een naaktstrand vlak bij de campus. Ik ben er geweest half februari en 1 mannelijk individu lag er zijn vleeswaren tentoon te spreiden. Ook hij had het duidelijk koud in een Canadese winter.
De vancouver skyline
Het gedeelte waar ik woon is eigenlijk een suburb van Vancouver en heet 'University endowment lands. Blijkbaar zijn de belastingen hier lager enzo. Dit is trouwens mijn straat... spreekwoordelijk dan. Niet letterlijk.
Aanschouw de schoonheid van een Belg in Canada
De Rocky mountains...
Een paar doctoraatsstudenten biologie waarmee ik een downtown-actie ondernomen heb...
Da ouse... (scuze me voor het stelen van jullie term, Ol & Mike)